Αλκιβιάδης Δημητρίου

 

ΑΛΚΗΣ 8-92

Ο Αλκιβιάδης (Άλκης) Ν. Δημητρίου, γεννήθηκε στους Μαυρατζαίους της Σάμου τον Ιούνιο του 1926. Παντρεύτηκε το 1959 την Ηρώ Καρατζά με την οποία απέκτησε τρία παιδια.

Μετά τα εγκύκλια γράμματα φοίτησε στο Πυθαγόρειο Γυμνάσιο Σάμου και στη συνέχεια άρχισε τις σπουδές του με πολλές στερήσεις και προσπάθειες στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Στα μαύρα χρόνια του εμφυλίου αναγκάστηκε να διακόψει τις σπουδές του και να βρεθεί εξόριστος στη Μακρόνησο για δύο χρόνια. Επέστρεψε στην Αθήνα για να συνεχίσει τις σπουδές του και αποφοίτησε με το πτυχίο του Πολιτικού Μηχανικού.

Τα μετέπειτα δύσκολα χρόνια δραστηριοποιήθηκε επαγγελματικά στην ιδιαίτερη πατρίδα του, τη Σάμο, όπου και ήταν ο πρώτος ελεύθερος επαγγελματίας πολιτικός μηχανικός.
Στα χρόνια της σταδιοδρομίας του δούλεψε στην Αθήνα, στις Κυκλάδες και τα Δωδεκάνησα, αλλά και σε πολλές περιοχές της Βόρειας Ελλάδας και στην Ήπειρο.

Η αγάπη του για την ιδιαίτερη πατρίδα του τη Σάμο και η θέλησή του να προσφέρει στον τόπο του, τον οδήγησε να συγκεντρώσει όλες του τις δραστηριότητες και να διοχετεύσει όλη του την ενέργεια εκεί. Μαζί με τον αδελφό του Τηλαύγη και τους συνεργάτες και συνεταίρους του, δημιούργησαν κατασκευαστικές, εμπορικές και τουριστικές επιχειρήσεις, πρωτοπορώντας σε πολλούς τομείς, προσφέροντας δουλειά σε εκατοντάδες οικογένειες και συντελώντας στην ανάπτυξη του νησιού.

Εν τέλει όμως, το έργο ζωής του Άλκη Δημητρίου ήταν η ανάδειξη του λαογραφικού έργου του πατέρα του και δάσκαλου Νικόλαου Δημητρίου. Για δεκαετίες αφιέρωσε τον ελεύθερο χρόνο του μαζεύοντας τα χειρόγραφα του, τα κατέταξε, τα μελέτησε και τα εξέδωσε σε πέντε τόμους, που φέρουν το όνομα του πατέρα του, Νικολάου Δημητρίου. Το 1983 εκδόθηκε ο πρώτος τόμος των Λαογραφικών Σάμου. Το έργο συμπληρώθηκε από τον ίδιο το 1996 με το δίτομο Λεξικό του γλωσσικού ιδιώματος της Σάμου. Ο ίδιος συγκέντρωσέ, όλο το σκόρπιο γλωσσικό υλικό το εμπλούτισε με νέα λήμματα, το ευρετηρίασε και το ολοκλήρωσε με το Ευρετήριο και συμπλήρωμα στα λαογραφικά της Σάμου του Ν. Δημητρίου το 2002.

Ασχολήθηκε με την ευρετηρίαση των Σαμιακών του Επαμεινώνδα και Νικολάου Σταματιάδη, ώστε να καταστούν εύχρηστοι οι επτά τόμοι των Σαμίων ιστορικών του 19ου αιώνα. Συνέχισε την ίδια πολύτιμη εργασία ευρετηρίασης με το περιοδικό του Νικολάου Ζαφειρίου Αρχείον Σάμου.

Ένα άλλο πολύτιμο έργο του που απαιτούσε κόπο και χρόνο πολύ, ήταν η αποδελτίωση του σαμιακού τύπου από το 1895 μέχρι το 1941.

Υπήρξε ο κύριος μοχλός ανάπτυξης των «Σαμιακών Σπουδών». Μέσα από την ανάλογη επιτροπή του «Πνευματικού Ιδρύματος Σάμου “Νικόλαος Δημητρίου”», της οποίας προήδρευε επί 20 χρόνια, ασχολήθηκε με τη μελέτη της ιστορίας και του πολιτισμού της Σάμου, όπως αυτή υλοποιήθηκε με την έκδοση 9 τόμων του περιοδικού Σαμιακές Μελέτες, πρακτικών συνεδρίων και μονογραφιών της σειράς «Βιβλιοθήκη Επιστημονικών Εκδόσεων» του Πνευματικού Ιδρύματος Σάμου «Ν. Δημητρίου».

Απεβίωσε τον Φεβρουάριο του 2015.